Kempen

«Ik was chauffeur van baron du Four»

Toon Verheijen09-06-2007Pag. 43

Ex-werknemer Sooi Campers (99) vertelt over Brepols

Turnhout

De stad Turnhout organiseert dit weekend een originele actie om de veranderingen aan de Brepolssite in het centrum in de verf te zetten en toch ook het verleden niet te vergeten. Ex-werknemers van de bekende drukkerij vertellen vandaag en morgen honderduit over hun belevenissen. De oudste van de vijftien is Sooi Campers. Hij is 99, maar hij praat nog als de beste en heeft het geheugen van een olifant. Sooi was negentien jaar chauffeur van baron François du Four.

TOON VERHEIJEN

1887. Baron François du Four wordt de nieuwe directeur van Brepols en bouwt de fabriek in de Papenstraat (later Baron du Fourstraat). Ruim veertig jaar later krijgt Sooi Campers uit Turnhout als twintigjarige een baan aangeboden in de fabriek, een job als chauffeur. «Ik was er eigenlijk kind aan huis», lacht Sooi. «Ik heb al zijn kinderen weten trouwen. Ik heb er enorm graag gewerkt. Ik moest zowat alle weken naar Parijs rijden. Dat was altijd vroeg vertrekken, want je moest zien dat je op tijd in de stad aankwam. Na 20 uur kon je het vergeten om er nog iets te kunnen eten.»

Oorlogsjaren

Sooi, die voetballer is geweest bij KFC Turnhout in eerste klasse, is tot 1946 aan de slag gebleven bij Brepols. «Ik werkte 80 tot 90 uren per week, maar had een gouden loon. Daar hoor je me niet over klagen. Ik was na een tijdje de vertrouwensman geworden van de baron.» Dat de baron vertrouwen had in Sooi, bleek ook op een morgen tijdens de oorlogsjaren. «Hij wist dat ik een aardig mondje Frans praatte en hij vroeg me naar zijn schoonzoon te rijden in Wallonië. Ik kan me nog zo voor de geest halen wat ik moest meebrengen: 100 kilo bloem, een bak cognac, 100 kilo suiker en 200 kilogram tarwe. Een enorm risico in de tijd van de bezetting, maar voor de 'patron' hadden we dat over. 'Brepols avant tout'.»

Afscheid

Sooi herinnert zich ook nog de dag dat hij tegen de baron vertelde dat hij de fabriek zou verlaten. «Ik ga weg meneer», vertelde ik aan de baron. «Hij wilde het niet geloven. Hij zag me niet graag vertrekken, maar ik mocht op de Rekendienst van de gevangenis beginnen werken en dat kon ik niet laten schieten.»

Sooi kreeg enkele weken geleden de vraag of hij de Turnhoutenaars wilde laten genieten van zijn verhalen. «Natuurlijk wilde ik dat. Het is leuk om er aan terug te denken. Alle beelden van vroeger komen weer naar voor.»

Nog een leuke anekdote, niet in verband met Brepols, maar ze typeert Sooi wel. «Vier jaar geleden reed ik met mijn wagen naar Arendonk. In de verte zag ik een auto, maar ik kon niet meer zien of hij nu mijn richting uitkwam of stopte. Ik ben naar huis gereden en heb toen gezegd: 'Sooike, 't is goed geweest jongen'. Ik had toen net een nieuwe auto, maar die heb ik dan maar verkocht.»

Sooi Campers in zijn tuin: «Plezant om aan de drukkerij Brepols van vroeger terug te denken». Wiggenraad

© 2007 De Persgroep Publishing